پزشک و متخصص تغذیه

آینده تغذیه کشور را نمی‌توان صرفاً در افزایش آگاهی فردی یا ارائه توصیه‌های غذایی خلاصه کرد. ما نیازمند نگاهی جامع به نظام غذا و تغذیه هستیم؛ نگاهی که از شناخت دقیق وضعیت موجود آغاز شود، با پژوهش و پایش مستمر ادامه پیدا کند و در نهایت به تصمیم‌ها و سیاست‌های مبتنی بر شواهد منجر شود.

به باور من، یکی از مهم‌ترین مسیرهای پیش روی نظام سلامت، حرکت از رویکرد درمان‌محور به سمت پیشگیری و ارتقای سلامت است. تغذیه در این مسیر جایگاهی بنیادین دارد و باید از دوران کودکی، در خانواده و مدرسه، تا بزرگسالی و سالمندی، به عنوان بخشی از برنامه جامع سلامت مورد توجه قرار گیرد.

برای رسیدن به این هدف، شناخت واقعی الگوی تغذیه جامعه، پایش مستمر شاخص‌های سلامت و تغذیه، شناسایی گروه‌های در معرض خطر و بررسی تأثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی بر انتخاب‌های غذایی ضروری است. سیاست‌گذاری مؤثر در حوزه غذا و تغذیه باید بر پایه داده، پژوهش و ارزیابی مستمر نتایج شکل بگیرد؛ نه صرفاً بر اساس برآوردها و تصمیم‌های مقطعی.